#154. Svarar hugsanlega ekki öllu....

Nú þekki ég ekki málsatvik þessa máls Elviru Pinedo en ef efni þess snýst um húsnæðislán eingöngu mun það líklega ekki svara spurningunni um lögmæti þess að innheimta hærri heildarlántökukostnað af bílaláni, en samið var um í upphafi, eins og fjármálafyrirtækin eru að gera.  2.mgr. 14.gr. laga um neytendalán segir:

"Lánveitanda er eigi heimilt að krefjast greiðslu frekari lántökukostnaðar en tilgreindur er í samningi skv. 4. tölul. 1. mgr. 6. gr. Sé árleg hlutfallstala kostnaðar, sbr. 5. tölul. 1. mgr. 6. gr., of lágt reiknuð er lánveitanda eigi heimilt að krefjast heildarlántökukostnaðar sem gæfi hærri árlega hlutfallstölu kostnaðar."

Þó er rétt að taka fram að 3.mgr. 14.gr. segir:

Ákvæði 1. og 2. mgr. gilda ekki ef lánveitandi getur sannað að neytanda hefði mátt vera ljóst hver lántökukostnaðurinn átti að vera. Ef ákvæði 1. eða 2. mgr. leiða til lækkunar eftirstöðva skal neytandi greiða þær samkvæmt samningnum og lækkunin koma fram á síðustu afborgunum.

Að síðustu vil ég benda á ákvæði 15.gr. sem stendur svo: 

Hafi lánveitandi ekki veitt þær upplýsingar, sem fyrir er mælt í 6. gr., sbr. 5. gr., getur það skapað honum bótaábyrgð, enda hafi neytandi mátt ætla að lánskjör væru hagstæðari en þau síðar reyndust vera.

Vegna ofangreindra atriða vil ég benda á forúrskurð Evrópudómstólsins í máli C-76/10.  Í málinu var tekist á um heimild lánveitanda til að innheimta lántökukostnað þegar árleg hlutfallstala kostnaðar hafði ekki verið kynnt.  Dómurinn úrskurðaði að ákvæði Evróputilskipana 93/13 og 87/102 bæri að túlka á þann hátt að lánveitanda væri ekki heimilt að innheimta lántökukostnað í þegar láðst hefði að kynna árlega hlutfallstölu kostnaðar við samningsgerð.

Úr niðurstöðu dómsins: "......the failure to mention the APR [innsk: annual percentage rate of charge eða árleg hlutfallstala kostnaðar] in a consumer credit contract means that the credit granted is deemed to be interest-free and free of charge." [leturbreyting EAJ]

Ég túlka þessa niðurstöðu Evrópudómstólsins, og ákvæði 2.mgr. 14.gr. neytendalánslaga, því þannig að þegar árleg hlutfallstala kostnaðar hefur verið kynnt neytanda við samningsgerð sé sú tala takmarkandi og ekki megi undir nokkrum kringumstæðum innheimta meiri lántökukostnað en kemur fram við samningsgerð á greiðsluáætlun.  Sú tala, sem þar er kynnt, er endanleg heildargreiðsla.  Hér ber að taka fram að greiðsluáætlun er fylgiskjal samnings og þar með hluti af honum.  Hins vegar geta vaxtaákvarðanir á hverjum tíma haft áhrif á upphæð mánaðargreiðslu, en ekki á heildarlántökukostnað.  Hafi heildarlántökukostnaður átt að vera breytilegur hefði átt að kynna það við samningsgerð og hvaða ástæður hefðu áhrif til breytinga.  Slíkar upplýsingar eru alla vega ekki í mínum bílasamningi, aðeins að greiðslur geti tekið breytingum vegna vaxtabreytinga.

Það vekur athygli hver málsaðilinn er, þ.e. prófessor við lagadeild Háskóla Íslands og sérfræðingur í Evrópurétti.  Það er ekki óvarlegt á áætla að þar fari aðili sem viti nákvæmlega hvernig túlka eigi lög.  Tapi hún málinu hlýtur hún að þurfa íhuga stöðu sína við HÍ.

Úrskurði Hæstiréttur gegn röksemdum Elviru Pinedo prófessors við lagadeild Háskóla Íslands, konu sem er m.a. með fordæmisgildi forúrskurða Evrópudómstólsins og neytendalöggjöf að sérsviði í sínu starfi, þurfum við óháða skoðun á allri íslenskri löggjöf þar sem neytendaréttur hefur verið innleiddur, sem og öllum dómum Hæstaréttar með tilliti til Evrópuréttar.

Óvissu um vaxtaforsendur gengislána verður eytt

#153. Staðfesting er komin! - Lánþegar! Leitið réttar ykkar vegna ólögmætra lána!

Þetta er ansi merkileg frétt að mínu mati. 

Fyrrum forsvarsmenn lífeyrissjóðs kærðir vegna ólögmætra lána!  Er þetta forsmekkurinn að því sem koma skal?  Á það fyrir forsvarsmönnum fleiri fjármálafyrirtækja að liggja að svara fyrir lánveitingar til almennings með ólögmætum samningsskilmálum?  Til þess að það geti orðið þurfa fleiri lánþegar að kæra ólögmætar lánveitingar.  Eða eru allir helsáttir og bíða eftir einhverri leiðréttingu frá Alþingi sem aldrei kemur? 

Eru lánþegar sáttir við lög um endurreikning lán með afturvirkum vöxtum? 

Eru lánþegar sáttir við hagnað bankanna m.a. vegna 110% leiðarinnar?

Eða vill almenningur betra þjóðfélag?  Ef svarið er já við síðustu spurningunni, gerið þá eitthvað í því!

Farið til saksóknara og leggið fram kæru á hendur þessu fólki.  Fólkinu sem fékk ofurlaunin, fríðindin, og bónusana fyrir að bera alla ábyrgðina af starfsemi fjármálafyrirtækis, en fékk svo að lokum niðurfellingarnar þegar ekki þurfti að axla ábyrgðina!  Fólkinu sem átti eignarhaldsfélögin og naut aðstöðumunarins á "uppgangsárunum". 

Hættið að tuða hvert í öðru á kaffistofunum, eldhúsunum, í fjölskylduafmælunum yfir því að ekkert sé gert fyrir fólkið, og gerið eitthvað sjálf!  Þó ekki væri nema í ykkar eigin málum!

Kærið framferði stjórnenda fjármálafyrirtækisins sem þið eruð ósátt við. 

Kærið alla forsvarsmenn lánastofnunar, frá þeim degi sem ólögmætur samningur var gerður til þess dags sem honum lýkur, sé honum yfir höfuð lokið, fyrir fjársvik.

Kærið alla forsvarsmenn lánastofnunar, frá þeim tíma sem upphaflega umsömdum heildarlántökukostnaði var náð til þess dags sem uppgjör er gefið út, eða til dagsins í dag standi greiðslur enn yfir, fyrir fjárdrátt. 

Kærið samning með ólögmætum samningsskilmálum, slíkur samningur er fjársvik. 

Kærið innheimtu heildarlántökukostnaðar vegna bílalána sem er hærri en um var samið í upphafi, slík innheimta er fjárdráttur.

Ef ykkur vantar gögn um samninginn farið þá og biðjið viðkomandi fjármálafyrirtæki um afrit af gögnum vegna ykkar samnings eða samninga.  Þeim ber að láta þau af hendi.

Hvað sem þið gerið, ekki gera ekki neitt! 

LÁTIÐ REYNA Á RÉTT YKKAR GAGNVART SVIKUNUM!  

Ríkissaksóknari hefur gefið tóninn.

 

Fyrrum forsvarsmenn lífeyrissjóðs ákærðir

#152. Fyrrverandi forsvarsmenn SP-Fjármögnunar hf. kærðir til sérstaks saksóknara!

2. desember sl. afhenti ég sérstökum saksóknara kæru á 17 nafngreinda forsvarsmenn SP-Fjármögnunar hf. frá 2007, fyrir hlutdeild í fjársvikum (248.gr.), umboðssvikum (249.gr), fjárdrætti (247.gr.) og tilraun til fjárdráttar, við umsýslu gengistryggðs lánasamnings, en við þessum brotum liggur allt að 6 ára fangelsi.  Einnig kærði ég fyrir brot gegn 156. og 158.gr. almennra hegningarlaga, þ.e. fyrir blekkingu í lögskiptum (allt að 8 ára fangelsi) og að nota skjal með ófalsaðri undirritun í öðrum tilgangi en það var ætlað til (allt að 3 ára fangelsi).  Til vara kærði ég fyrir brot gegn 261.gr. sem getur varðað fangelsi allt að 1 ári.

Þá kærði ég valda aðila fyrir að uppfylla ekki skyldur sínar sbr. lög um hlutafélög (68. og 76.gr.), þ.e. fyrir að hafa ekki uppfyllt eftirlitsskyldur sínar með starfsemi félagsins og að hafa framfylgt ólöglegum ákvörðunum stjórnaraðila. 

Tveir starfsmenn voru kærðir fyrir brot gegn 264.gr.alm.hegningarlaga fyrir að tryggja ávinning af ólögmætu athæfi með framferði sínu í starfi.

Með þessari leið vil ég reyna að fá á hreint hvaða ábyrgð stjórnarmenn, framkvæmdastjórar, og reyndar fleiri starfsmenn, bera þegar viðhöfð eru ólögmæt athæfi í viðskiptum eftirlitsskyldra aðila við almenning.  Og sérstaklega þegar hægt er að sýna fram á að fulltrúum eftirlitsskylda aðilans hafi verið bent á hina ólögmætu gjörninga.  Þeir fengu jú greitt fyrir að bera ábyrgð á starfsemi fyrirtækisins og sjá til þess að hún væri lögum samkvæmt á hverjum tíma. 

Kæran var með rökstuðningi alls 26 blaðsíður, og að auki rúmlega 130 blaðsíður af fylgigögnum, alls 170 blaðsíður af gögnum.   Ég hafði unnið að henni frá því í byrjun þessa árs með hléum.  Kæruna vann ég einn, og án allrar aðstoðar lögfræðings, sem skýrir að nokkru langan vinnslutíma hennar.  Allar ályktanir í henni eru því mínar sem leikmanns. 

Ég bíð nú einungis eftir að sérstakur saksóknari láti mig vita um afstöðu sína til kærunnar og þá kemur væntanlega í ljós hvort ég hef rétt fyrir mér í kæruatriðum mínum, þ.e. hvort formleg ákæra verður gefin út í málinu.  Sú bið mun líklega taka nokkrar vikur eða mánuði, enda er álagið mikið á þeim bænum.  Þá býst ég við að þurfa mæta til skýrslutöku hjá sérstökum hvort sem úr ákæru verður eða ekki.

Fólk sem hefur greitt umfram upphaflegan heildarlántökukostnaði hefur, að mínu mati, orðið fórnarlamb fjárdráttar og á að kæra slíkt framferði til sérstaks saksóknara.  Kæra á forsvarsmenn lánastofnunar frá þeim tíma sem upphaflegum heildarlántökukostnaði er náð til þess dags sem uppgjör er gefið út, eða til dagsins í dag standi greiðslur enn yfir, fyrir fjárdrátt. 

Að sama skapi var gerð gengistryggðs lánasamnings að mínu mati fjársvik.  Kæra á alla forsvarsmenn lánastofnunar frá þeim degi sem samningur var gerður til þess dags sem honum lýkur sé honum yfir höfuð lokið, fyrir fjársvik.

Það er ekkert gamanmál að fara þessa leið en ég er fyrir löngu orðinn úrkula vonar um að á þessu málum verði tekið að frumkvæði yfirvalda, hver sem þau eru.  Ég hvet fleiri til að íhuga slíkar kærur og bendi áhugasömum á að kynna sér m.a. eftirfarandi B.A. ritgerðir háskólanema á vef skemmunar, www.skemman.is:

• Elisabeth Patriarca: "Skilyrði 248. gr. alm. hgl. og meginflokkar fjársvika"
• Guðrún Rósa Ísberg: "248 gr. almennra hegningarlaga og 123 gr. laga um verðbréfaviðskipti"
• Guðrún Anna Sturludóttir: "Samanburður á 248., 247. og 249. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940"
• Þorbjörn Þórðarson: "Milliganga við fjársvik samkvæmt 248. gr. almennra hegningarlaga"

En fólk verður að gera sér grein fyrir því, að það verður sjálft að sækja rétt sinn!  Enginn mun gera slíkt fyrir það!

Vinnuvélar streyma úr landi